นี่เรา อ่อนไหว มากขนาดนั้นเรยๆหร๋อ

คิดถึงเเม่นัททานะค่ะ อยากหั้ยเม่อยู่สอนหนูต่อจังค่ะ อยากจะช่วยงานเเม่อีกๆๆ

หนูจะต้องมีอนาคตที่ดีหั้ยได้ เพื่อชื่อเสียงของครอบครัว โรงเรียนอันเป็นสถานที่หั้ยความรู้ ของเรา

(ตอนนี้ร้องไห้อยู่) อยู่ๆๆมันก้อร้องhttps://www.facebook.com/photo.php?fbid=334278170038055&set=a.191046117694595.49041.100003676254164&type=1&theater&notif_t=photo_reply     อยากหั้ยโลกนี้มัน เเคบลง เราจะได้มาเจอกันอีกคั้งนะค่ะ

คนเราอ่านะ ท้อได้ เหนื่อยได้ เเต่ อย่าถอยนะ

สู้ๆๆ ในฝันดีเราอยากจะทำ ต้องกล้าในสิ่งที่อยากจะเป็น เพราะถ้าเรามีความสามารถ เเต่ ขาดความกล้า ก้อเท่านั้น  ไม่มีใครรู้ว่า คุณทำได้ เราต้องเเสดง มันออกมานะ

ในตอนนี้ เราอยากจะลองเป็นผู้นำดูบางๆ เเต่ข้างในยังไม่กล้า เเต่พอได้มาเข้าค่ายเเร้วอ่านะ ความกล้ามันมาจากไหนไมู่้รู้ๆอ่า เรารฝุ้สกได้ว่าเรามีความก้าเเสดงออกมากขึ้นกว่าเดิม เเยอะ



ส่วนใหญ่เเร้ว พวกพี่ประธานจะเปนเด็กห้องวิทย์ คณิตเนอะๆ(มันเกี่ยวไหมเนี่ยป
เเต่เราเด็กสังคม จะเป็นได้ไหมเนี่ย

อย่าได้เเคร์ เรางัยที่จะเป็นรุ่นบุกเบิงมันขึ้นเอง เเค่เรากล้า มันก้อชนะไปตรึ่งนึงเเร้วนะมล ฮ่าๆๆ หั้ยกำลังใจตัวเอง

วันนี้แปลกมากๆๆ มีทั้งดีใจที่สุด สนุกที่สุด เศร้าสุด เฮ้อออออออออออออ อารมเราหน่อ
ฮ่าๆๆๆ เหมือนคนบ้านาไปทุกที่ ไม่มีอะรัยทำก้อมา เล่นเขียนไดอารี่ ในบล็อเอกร์ว่างมากๆๆ จริงๆๆการบ้านยังไม่เสดดดเรย  

อยากเอาความรู้ไปใช่สะที ได้รับมาเเยอะเเระ อยากเผยเเพร่บางๆๆ เดวว่างๆๆจะเล่าหั้ยฟังนะๆ
เเต่ตอนนี้ฝันดี ราตรีสวัสดิ์นะทุกคน    

    FB: Dasa Mol   ไปเเอดได้นะ ยินดีรู้จักทุกคนนะ บางทีเราอาจจะได้เจอกันก้อได้นะ ใครจะไปรู้ล่ะ

ยินดีพูดคุยด้วย (เรื่องมีสาระก้อได้นะ การบ้านรัยไม่เข้าใจๆ เเต่ขอเปนวิชาสังคมนะจะตอบหั้ยอย่างเร็วเรยย เพราะถนัดสุดๆๆเรเระ เด็กสังคมอ่านะ)

https://www.facebook.com/mol.chatkamol?ref=tn_tnmn

วันนี้ รู้สึกซวย ตั้งเเต่เช้ารยอ่าๆๆ คือเริ่มตั้งเเต่ ตื่นไม่ทันรถเมล์เเระ ต้องหั้ยพ่อไปส่งที่ขนส่งๆๆๆ

พอตอนกลางวันเท่านั้นเเระ เเมร่งไปเรียนคอมอยู่ดีๆๆ ถอดรองเท้าพละไว้ข้างนอก พอออกจากห้องเรียนจะไปเรียนชมรมต่อ

เจอเหตุการณ์ประหลาก คือ รองเท้าหายไปไหนไม่รู้ๆที่ ซวยที่สุดคือวันนี้ฝน รองเท้าไม่มีเเร้วที่รองเท้าหายอ่านะ  มันอ่าตั้งใจเอาไปเรยแหละ เพราะมันไม่มีรองเท้าเหลือเรยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ตั้งใจ หยิบของเราไปเรย จริงๆๆถ้าอยากได้บอกก้อไดเ้นะเดวซื้อหั้ย  เราไม่ใจร้ายขนาดนั้น

เเต่นี้มาขโมยกันเรยๆ ไม่สงสารเราหร๋อที่ว่าจะกลับบ้านยังงัย ล่ะ

เเร้วเอางัยดีล่ะ ดีนะที่ครูสุพรรณีหั้ยยืมรองเท้า กลับบ้านๆๆๆ

    จริงๆๆรู้ตัวไม่ว่าทำแบบนี้มันเดือนร้อนคนอื่นเขาๆๆ

ในใจรู้สึฃกผิดบางอ่าป่าว?เราอโหสิกรรม หั้ยๆๆ ดีนะที่ขโมยของเรา

เรามันเป็นพวกเฉยๆๆอยู่เเร้ว
เเตาข้างในเธอรุ้ไหมว่ามันเสียความรู้สึกมากๆๆอ่า ที่หลังห้ามทำอีกนะ เพราะว่ามัน จะติดเป็นสันดารเเร้วถ้าคนในประเทศมีคนแบบนี้มากๆๆล่ะก้อ เรา(คนที่อยากเป็นผู้นำในอนาคต) มันจะบังคับยากเเระก้อจะทำหั้ยประเทศเรามีเเต่ถอยหลังนะ   เพราะต่อหั้ยมีคนดีมากแค่ไหนเเต่ คนไม่ดีมากกว่า มันก้อสู้ไม่ไหวหร่อนะ

คิดถึงเพื่อนๆๆ ในกลุ่ม นะค่ะ

มาเล มาเล เฮ้ยยยยยยยยย !!!

 พี่น้ำสุดสวย ใจดี น่าักมากๆ

พี่นีน ฉลาด เก่ง ตลก

พี่กอล์ฟ กล้าเเสดงออก

พี่มายด์ นิสัยดีๆ น่ารัก

พี่อุ้ย เก่ง ฉลาด กล้าเเสดงออก (เอธิเบธ)  ฮ่าๆๆๆ

เเดนนี่  เก่งมากๆ เรื่องภาษา

น้องจุ๊บเเจง น่ารัก อดทน

น้องมาวิน เก่ง ตลกๆ น่ารัก นิสัยดี

น้องเอเจ  วาดรูปเก่ง เต้นเก่ง น่ารัก

น้องกุหลาบ น่ารัก มีสไตล์เป็นของตัวเอง สุดยอดดดดด






เรามล ไม่รู้ว่านิสัยยังงัย    เเต่ที่รู้ๆคือ จะไม่ลืม พี่ เพื่อน น้อง ในค่ายเเน่นอนนะ <3 <3 <3

อย่างน้อย ครั้งนึงในชีวิตเรา ก้อเคยรู้จักกัน

ถึงเเม้จะเป็นเพียงเวลาสั้นๆๆ ก้อตาม  ได้คุยกัน  ช่วยกันทำงาน  จับมือกัน

เเร้วก้อถึงวันสุดท้ายที่ต้อง จากลาไปๆๆๆ ไกลๆ

กอดครั้งนั้น ยังจำได้ดีๆ เวลาที่นานที่สุดๆๆ

อยากจะหยุดเวลามันไว้ เเต่ทำไม่ได้  ถึงเเม้มันจะผ่านมา ประมาณ สาม วันได้เเร้ว เเต่ความรู้สึกนั้น

มันยังอยู่กับเรา อยู่ไม่เคยเปลี่ยนๆๆ
วินาทีๆ ที่มีค่า

ในช่วงนึง ของการเปน พี่ เพื่อน น้อง

กันในค่าย เราถือว่า เราโชคดีมากๆๆนะที่ได้ไปค่าย เจอพี่ เพื่อน น้องที่ดี

พบกับความสุขที่สุด ถึงเเม้มันจะมีเวลาที่สั้น ก้อตาม เเต่อย่างน้อยเราก้อเคยได้พบ กัน

เเละหวังว่าจะได้พบกันอีกนะ

  รักเเละคิดถึงเพื่อนๆๆ พี่ น้อง ชาวค่ายทุกคน

ประสบการณ์ชีวิต ที่ไม่สามมารถ ซื้อได้


  ขอหั้ยทุกคนมีความสุดนะ เป็นผู้นำที่ดีด้วยล่ะ  เเร้วหวังว่าจะได้พบเจอเธออีกครั้งนะ

เย้ เย้ เย้  ..................    ค่าย AYF ขอบอกว่ามันสนุกมากๆๆๆ

   คือมันสอนอะรัยเาในหลายๆๆเรื่องทั้งมิตรภาพที่ดีดีต่อกัน ระหว่างพี่ น้อง เพื่อน  

อยากจะบอกว่าเราจะจำ ความรู้สึกเเบบนี้ ไม่ลืมนะ

ชอบค่ายนี้ที่สุด แหละ ไปเจ็ดวัน (น้อยมากๆๆ)  จึงๆๆอยากจะลาออกจาก โรงเรียนเเร้วมาอยู่ค่ายรวมกันเรย  ฮ่าๆๆๆเเต่มันเป็นไปไม่ได้หรอกนะมล(หรอกตัวเอง) เรื่องคือ วันเเรกรู้สึกแปลกๆ เเต่บรรยากาศดี มีเพื่อนที่นิสัยดีทั้ง หมดเรยๆๆ 103 สนิทกันเเทบทุกคน

  มาจากหลายๆจังหวัด เราสนิทกันในเวลาอันน้อยนิด เเต่ความผูกพันที่เรามีในกันกับเพื่อนๆๆ ในค่าย มันมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เรยล่ะ   วันที่ปิดค่าย ร้องไห้กันทุกคนๆๆ เพราะคิดดูดิเเต่ก้อต่ออยู่รวมกันเปนอาทิต กินข้าวด้วยกัน  ตื่นเเต่เช้ามาออกกำลังกาย ร่วมกันทำแผนงานจัดกิจกรรม ในเวลาที่มีอยู่อย่างจำกัด(มันคืออะรัยที่วิเศษ จริงๆๆ)    

คิดถึงๆเพื่อนๆๆชาค่ายทุกๆคนนะ

   จากมล  (มาเลเซีย)